"Το Αικίντο είναι ο δρόμος της μη αντίστασης και ως εκ τούτου είναι ανίκητο εξ'ορισμού. Υψηλή ή χαμηλή ταχύτητα δεν έχουν καμμία συνέπεια. Απλά και μόνον οι έχοντες την πρόθεση να πολεμήσουν με αυτόν που ενσαρκώνει το συμπαντικό νόμο, επικεντρώνουν την σκέψη τους στην παραβίαση της αρμονίας της ίδιας της φύσης. Το άτομο με κακά και επιβλαβή συναισθήματα, έχει νικηθεί πριν ακόμη κάνει την πρώτη κίνηση. Το αποτέλεσμα της αναμέτρησης έχει ήδη κριθεί."

O'Sensei

Εκδηλώσεις

Όπλα

Τα όπλα του Αϊκίντο είναι βασικά δύο, το ξύλινο σπαθί μποκκέν (bokken) και το ξύλινο ραβδί τζο (jo). Ενίοτε, και ειδικά στα πλαίσια ασκήσεων αφοπλισμού, χρησιμοποιείται και το ξύλινο μαχαίρι τάντο (tanto) για τη χρήση του οποίου ωστόσο σπανίως διδάσκονται τεχνικές.


Μποκκέν (Bokken)

Το σπαθί μποκκέν (το οποίο σε άλλες πολεμικές τέχνες ονομάζεται και μποκούτο -bokuto) κατασκευάζεται από διάφορα είδη ξύλου με πιο συνηθισμένα τα rosewood (παλίσσανδρος), hickory (λευκοκαρυά) και kashi (λευκή Ιαπωνική δρυς). Το τελευταίο ενδείκνυται περισσότερο καθώς διαθέτει την ιδιομορφία να μη σχίζεται από τα χτυπήματα και συνεπώς να αντέχει περισσότερο.

Το σχήμα και το μέγεθος του μποκκέν είναι αντίστοιχο με αυτό του μεγάλου Ιαπωνικού σπαθιού κατάνα (katana) -αυτό σημαίνει ότι είναι κυρτό και η "κόψη" του είναι μόνο από τη μια πλευρά. Ωστόσο, όπως και τα αληθινά σπαθιά το βάθος της καμπύλης, το βάρος και το μήκος της "κόψης" του ποικίλλει από σχέδιο σε σχέδιο.

Ένας καλός κανόνας για την επιλογή ενός μποκκέν είναι να μη διαθέτει ρόζους (οι οποίοι δείχνουν μια αδυναμία του ξύλου στο συγκεκριμένο σημείο), οι κόκκοι του ξύλου να είναι πυκνοί και να είναι ίσιο αν κοιταχτεί από την επάνω πλευρά. Σημαντική είναι και η αίσθηση που έχει κατά το κόψιμο αν και για να μπορέσει να εκτιμηθεί κάτι τέτοιο, θα πρέπει ο αγοραστής να έχει κάποια εμπειρία. Η ιδανική αίσθηση είναι να είναι καλά "ζυγισμένο" δηλαδή να σταματάει κατά το κάθετο κόψιμο και να μην "τραβάει" τα χέρια του ασκούμενου προς τα κάτω.

Το συνηθισμένο βάρος για ένα μποκκέν είναι μεταξύ 750 και 900 γραμμαρίων ενώ ένα μεταλλικό σπαθί υπερβαίνει σε βάρος το 1 κιλό. Όσο για το μήκος, ένας εύκολος τρόπος να υπολογισθεί σε σχέση με τις διαστάσεις του ασκούμενου είναι ο εξής: ο ασκούμενος κρατά το σπαθί με το δεξί του χέρι ένα δάχτυλο κάτω από το ύψος του χειροφυλακτήρα (τσούμπα - tsuba) και αφήνει το χέρι του να κατέβει μαλακά προς τα κάτω. Εάν η μύτη του σπαθιού ακουμπήσει το έδαφος γύρω στα δέκα εκατοστά μπροστά από το δεξί πόδι του ασκούμενου, είναι σε ένα ικανοποιητικό μήκος. Συνηθέστερα μήκη (για την κόψη) είναι από 73 έως 77 εκατοστά και η μέτρηση γίνεται σε ευθεία γραμμή από την επάνω πλευρά του χειροφυλακτήρα ως τη μύτη του σπαθιού.

Καθώς το μποκκέν έλκει την καταγωγή του από το κανονικό σπαθί, το κάθε τμήμα του έχει και τη δική του ονομασία. Τα βασικά τμήματα και οι ονομασίες τους αναφέρονται στην εικόνα που ακολουθεί.



Τα μέρη ενός μποκκέν


Το μποκκέν χρησιμοποιείται στο Αϊκίντο:

α) Σε φόρμες κατά μόνας (κάτα - kata) όπου ο ασκούμενος κινείται μόνος βάσει ενός προδιαγεγραμμένου σεναρίου
β) Σε φόρμες κατά ζεύγη (κούμι-τατσι - kumi-tachi) όπου δύο ασκούμενοι κινούνται βάσει προδιαγεγραμμένου σεναρίου ξιφομαχίας
γ) Σε τεχνικές αφοπλισμού (τάτσι-ντόρι - tachi-dori) όπου ο επιτιθέμενος είναι οπλισμένος με το μποκκέν και ο αμυνόμενος εκτελεί τεχνικές ώστε να του το πάρει
δ)Σε τεχνικές άμυνας με το μποκκέν (τάτσι/μποκκέν-νάγκε - tachi/bokken/ nage) όπου το μποκκέν βρίσκεται στα χέρια του αμυνόμενου και ο επιτιθέμενος αποτυγχάνει να τον αφοπλίσει.
ε) Ως μέσο διδασκαλίας για μια πλειάδα άοπλων τεχνικών


Προκειμένου να επιτευχθεί καλή σχέση του ασκούμενου με το μποκκέν, στις περισσότερες σχολές Αϊκίντο αφιερώνονται αρκετές ώρες για την άσκηση σε αυτό με ασκήσεις κοψιμάτων (σουμπούρι -suburi), κίνησης του σώματος (τάι -σαμπάκι - tai-sabaki), εκτίμησης της απόστασης (μαάι- maai) κλπ.



Τζο


Το ραβδί τζο (το οποίο πολύ συχνά χρησιμοποιούσε ο Ιδρυτής του Αϊκίντο Μοριχέι Ουεσίμπα) είναι το δεύτερο σημαντικό όπλο της τέχνης. Κατασκευάζεται επίσης από διάφορα είδη ξύλου με συνηθέστερα τα rosewood (παλίσσανδρο), hickory (λευκοκαρυά) και kashi (λευκή Ιαπωνική δρυ), με προτιμητέο το τελευταίο (λόγω αντοχής και πυκνού κόκκου). Είναι ίσιο και κυλινδρικό στα άκρα, το μήκος του είναι συνήθως από 120 έως 140 εκατοστά, η διάμετρός του από 2,3 έως 2,5 εκατοστά και το βάρος του επίσης ποικίλλει με συνηθέστερη την έκταση από 600 έως 800 γραμμάρια.

Για την επιλογή του τζο, ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να λάβει υπ' όψιν, όπως και στο μποκκέν, την ποιότητα του ξύλου (πυκνότητα του κόκκου, απουσία ρόζων κλπ) καθώς και την ευθύτητα του όπλου -ένας καλός τρόπος να ελεγχθεί αυτή είναι με το να ακουμπήσει κανείς το τζο σε μια επίπεδη επιφάνεια και να το κυλήσει. Ένα ίσιο τζο θα κινηθεί ομαλά ενώ κάποιο που παρουσιάζει έστω και την πιο μικρή καμπυλότητα θα την παρουσιάσει με μια ανώμαλη κίνηση και με θόρυβο. Σε ό,τι αφορά το μήκος, ένας εύκολος τρόπος αξιολόγησης είναι να τοποθετηθεί κάθετα στο πλευρό του σώματος του ασκούμενου με το ένα του άκρο ακριβώς δίπλα στο πόδι -αν φτάνει άνετα στην κοιλότητα της μασχάλης του ασκούμενου, πιθανότατα είναι στο κατάλληλο μήκος.



Τζό

Το τζο χρησιμοποιείται στο Αϊκίντο:

α) Σε φόρμες κατά μόνας (κάτα - kata) όπου ο ασκούμενος κινείται μόνος βάσει ενός προδιαγεγραμμένου σεναρίου,
β) Σε φόρμες κατά ζεύγη (κούμι-τζο- kumi-jo) όπου δύο ασκούμενοι κινούνται βάσει προδιαγεγραμμένου σεναρίου ραβδομαχίας
γ) Σε τεχνικές αφοπλισμού (τζο-ντόρι - jo-dori) όπου ο επιτιθέμενος είναι οπλισμένος με το τζο και ο αμυνόμενος εκτελεί τεχνικές ώστε να του το πάρει
δ) Σε τεχνικές άμυνας με το τζο (τζο-νάγκε - jo-nage) όπου το τζο βρίσκεται στα χέρια του αμυνόμενου και ο επιτιθέμενος αποτυγχάνει να τον αφοπλίσει.

Όπως και με το μποκκέν, προκειμένου να επιτευχθεί καλή σχέση του ασκούμενου με το τζο, υπάρχουν ασκήσεις με το όπλο οι οποίες είναι είτε της μορφής χτυπημάτων (σουμπούρι -suburi), κίνησης του σώματος (τάι-σαμπάκι - tai-sabaki), εκτίμησης της απόστασης (μαάι- maai) κ.α.



Τάντο

Το μαχαίρι τάντο που χρησιμοποιείται στο Αϊκίντο είναι ένα αντίγραφο του αντίστοιχου μαχαιριού από ατσάλι που αποτελεί το τρίτο μέλος της οικογένειας σπαθιών του κλασσικού Ιάπωνα πολεμιστή (τα άλλα δύο είναι η κατάνα -katana- και το ουακιζάσι -wakizashi). Το σχήμα του ακολουθεί αυτό του μεταλλικού τάντο (με μια ελαφρά καμπύλη και κόψη από τη μια πλευρά) και το μήκος του ποικίλλει από 20 έως 25 εκατοστά. Καθώς το τάντο χρησιμοποιείται κυρίως για τεχνικές αφοπλισμού (τάντο-ντόρι - tando-dori) δεν ισχύουν στην περίπτωσή του οι συστάσεις για την επιλογή ξύλου κλπ. Πάντως και αυτό είθισται να κατασκευάζεται από τα δημοφιλή για την κατασκευή όπλων ξύλα (παλίσσανδρο), hickory (λευκοκαρυά) και kashi (λευκή Ιαπωνική δρυ).



Τάντο


Σύνδεσμοι

Akikai Foundation

Aikicosmos


Ελληνικός Όμιλος Αϊκίντο

FukuShinKan Dojo, 3ης Σεπτεμβρίου 144, 5ος όροφος
Τηλέφωνο: 210 8811768 (Δευτέρα - Παρασκευή 18:30 - 20:30)
Email :